ครองชีวิตคู่อยู่อย่างไร้เหตุผล

เหตุผลไม่ใช่ทั้งหมดของชีวิต

มนุษย์มีความแตกต่างจากสัตว์ทั่วไป เพราะมนุษย์เป็นสัตว์ที่มีเหตุผล
มีความรับผิดชอบต่อการกระทำของตน ความแตกต่างที่กล่าวมานี้
มีนัยของความภาคภูมิใจจนเรียกตนเองว่าเป็น สัตว์ประเิิสริฐเหนือกว่า
สัตว์ทั้งมวลในโลก การภาคภูมิใจในความมีเหตุผลของตนจนกลายเป็น
ความสำคัญผิดคิดว่ามีเพียงเหตุผลประการเดียวเท่านั้น ที่จะยังผู้คนในโลกนี้
ให้มีชีวิตที่เป็นปกติสุขได้ คนที่ไม่มีเหตุผลหรือไม่ใช้เหตุผลในการดำเนินชีวิต
กลายเป็นคนเหลวไหลไร้สาระ ไม่น่าคบหา ถูกปฏิเสธจากสังคม
ความรู้สึกในความสำคัญผิดดังกล่าวนี้มีมากขึ้นในหมู่ คนชนชั้นปัญญาชน
หรือนักวิชาการเรามักจะได้ยินคำพูดของเหล่านักวิชากา รทั้งหลายอยู่เสมอว่า

“แม้ความคิดเห็นของเราจะแตกต่างกัน แต่เราก็ใช้เหตุผลที่มี
เพื่อแสดงให้ผู้อื่นเข้าใจและยอมรับในความคิดเห็นของ เราได้”

คำกล่าวที่ว่านี้แสดงหรือบ่งบอกให้เห็นถึงนัยของการแ พ้ ชนะ
ผู้ชนะ คือ ผู้ที่เหตุผลของตนเป็นที่ยอมรับของคนส่วนใหญ่
ผู้แพ้ คือ ผู้ที่เหตุผลไม่เป็นที่ยอมรับของคนส่วนใหญ่
ไม่มีอะไรบ่งชี้ว่า เหตุผลของใครถูกต้องเป็นจริงอย่างที่มันเป็น
เพราะเมื่อเวลาเปลี่ยน สถานการณ์และผู้คนเปลี่ยนไป เหตุผลของผู้ชนะ
อาจไม่เป็นที่ยอมรับหรือถูกปฏิเสธจากสังคม ในทำนองเดียวกัน
เหตุผลของผู้แพ้ในวันนี้อาจได้รับการยอมรับมากขึ้นใน วันข้างหน้า
เราจะมีชีวิตที่มั่นคงเป็นปกติสุขได้อย่างไร ถ้ายึดหลักในการดำเนินชีวิต
ภายใต้เหตุผลที่เปลี่ยนแปลงได้ วันนี้เราเป็นที่ยอมรับของสังคม
แต่วันข้างหน้าอาจไม่ใช่ ถ้าเราแสวงหาหรือต้องการการยอมรับจากสังคม
เราก็จะต้องเปลี่ยนแปลงหลักในการดำเนินชีวิตอยู่ตลอด เวลา
ตามเหตุผลที่เปลี่ยนแปลงไปตามกาลเวลาและสถานการณ์ดัง กล่าว

ผมมีโอกาส กล่าวคำอวยพรให้แก่คู่บ่าวสาว ในฐานะญาติผู้ใหญ่คนหนึ่ง
คำอวยพรของผมวันนั้นสร้างความตกตะลึงให้แก่แขกผู้มีเ กียรติในงานเป็นอย่างยิ่ง

“…ขอให้ทั้งคู่จงครองรักกันอย่างไร้เหตุผลอย่านำเห ตุผลมาใช้เป็นหลักยึด
ในการครองชีวิตคู่ จงใช้ความรัก ความเมตตา ปรารถนาดี เอื้ออาทรต่อกัน
เอาใจเขามาใส่ใจเรา ลืมสิ่งที่ไม่ดีจำแต่สิ่งที่ดีของกันและกัน ที่สำคัญจง
อย่าลืมคำว่า ให้อภัย เมื่อเราทำความผิดให้ถามใจเราดูว่า ต้องการได้รับ
การลงโทษหรือการให้อภัย คนเราเมื่อทำความผิดหากถูกลงโทษย่อมเป็น
การสมควรแก่เหตุ แต่ไม่มีใครบอกได้ถึงผลที่จะเกิดขึ้นตามมาหลังจากนั้ น
เราจะยังคงอยู่ร่วมกันต่อไปได้อย่างสนิทใจหรือไม่ นี่คือคำถามที่เราจะต้อง
ค้นหาคำตอบด้วยตัวเองก่อนตัดสินใจทำอะไรที่มีผลกระทบ ต่อคู่ครองของเรา
จะได้ไม่ต้องมานึกเสียใจในภายหลัง ประเทศอเมริกาได้ชื่อว่าเป็นประเทศที่
พลเมืองมีการศึกษาสูง เคารพเหตุผล แต่มีสถิติการหย่าร้างสูงที่สุดในโลก
เพราะมัวแต่เอาชนะคะคานกันด้วยเหตุผล จนลืมนึกถึงสาระสำคัญที่สุดของ
การมีชีวิตคู่ คือ การแสวงหาหนทางที่จะอยู่ร่วมกันด้วยความรักและมีความสุข…”